Her gün onlarca yeniliğin hayatımıza girdiği günümüzde yaşamımız, iş yapış biçimlerimiz yıldan yıla değil günden güne radikal değişiklikler yaşıyor. Ancak unutma özelliğimiz ve değişimin bizzat içinde yaşıyor olmamızdan dolayı çoğu zaman hayatımızda meydana gelen bu değişimin farkında olmuyoruz. Bize göre radikal değişimler hep gelecekte gerçekleşecek.
Başlıkta ayakkabı (Sneakerhead'lere göre sneaker sadece bir ayakkabı değil) diyerek basitleştirdiğime bakmayın aslında kaydettiğim günlük hayatta giyip işe gidebiliyorsa kendimizi mutlu hissetmemiz gereken sneaker'lardan bahsediyorum. Sadece ayakkabı demek Sneakerhead'leri kızdırabilir. Bende çok önemli bir toplantım veya görüşmem yoksa sneaker giyerek işe gidenlerden biriyim. Çelik kasalarda
19.06.2016 Yaklaşık 2 gün önceydi. Yine şimdi olduğu gibi uçsuz bucaksız görünen Madagaskar kırsalları yerini yavaştan ormanlara bırakmaya başlamıştı. Yaklaşık 10 saattir yolda gidiyorduk. Birkaç kez mola versek te onlarca köyden ve kasabalardan geçip gelmiştik. Geçtiğimiz yerlerden bazısı şehir de olabilir çok emin değilim. Zaten nasıl
19.06.2016 - Madagaskar Notları Devam “- Nasıl yani sabah 8’de hala dinleniyor mu olacaklar?” Mahajanga Belediye Başkanı’nın tepkisi bu olmuştu. O bize, biz ona çok şaşırmıştık. Ama kibarlığından ödün vermedi tabi bir sonraki günün toplantı takvimi ayarlarken. Daha sonra öğrendik ki gün doğduktan sonra uyumazmış Malgaşlar. Gerçekten de
19.06.2016 Dolunayı izliyorum güneşin battığı yerden. Okyanusun üzerinde sanki sonsuz yakamoz uzanıyor. Çıktığım en uzun mesafe olmasa da en uzun süreli kara yolcuğu tekrar başladı. Madagaskar’ın kuzeyinde bulunan Mahajanga’da işimizi tamamladıktan sonra yerlilerin Tana dediği Antananarivo’ya dönüyoruz. Dolunay yavaştan batmaya hazırlanırken Güneş de doğmaya hazırlanıyor Madagaskar’ın üzerine. Büyük
Bu fotoğraf uzun süredir sosyal medyada dolaşıyor. Ânı yaşa dedim ben adına. Çünkü; Ânı yaşayan tek bir kişinin olduğu kalabalık bir fotoğraf. İroniye bakın ki bu fotoğrafı da ya 5.5 inch'lik telefonumdan, ya da 9,7 inchlik tabletimden bakıyorum. Tıpkı fotoğraftakilerin heyecanla görmeyi bekledikleri o önemli kişiyi gözleriyle
Siz hiç tek yön bilet alıp hayallerinizin peşinde koştunuz mu? Hayallerin peşinden gitmek biraz cesaret ister. Hatta çok cesaret ister. Öyle herkesin yapabileceği bir iş değildir. Düşünsenize geride bıraktıklarınız. Aileniz, eviniz, işiniz ki onu kazanmak için 20 yıl durmadan okudunuz. Arabanız. Muhtemelen hala kredisini ödüyorsunuz. Öyle kolay değil. Kaybedecek çok şeyiniz
Frankfurt uçağının kapı kapamasına yaklaşık olarak 1,5 saat var ve ben hala elimde valizim ile Harbiye'de bulunan ve onlarca bankosu ile Avrupa ülkelerine gitmek isteyenlerin ilk duraklarından biri olan VSF ofisinin kapısındayım. Daha önce defalarca kez almama rağmen yeni bir Schengen Vizesi için bekliyorum. Son
Geçenlerde İstanbul trafiğinde eve dönmeye çalışırken izlediğim bir TED konuşması beni adeta alıp götürdü. Bildiğim ama umursamadığım gerçekleri adeta yüzüme vuruyordu. Kanadalı ekonomi profesörü Larry Smith neden iyi bir kariyer yolunda neden başarısız olacağımızı anlatıyordu. Normal olmayı seçip, bit tutkuya sahip olamadığımız, normal olmanın cazibesine
Meraklı genç yazar kapıyı çalıp o efsanevi yolcuğu daha çocuk denilecek yaşta yaşamış ve sonrasında köşesine çekilmiş denizci ile konuşmak istediğini belirtir eşine. Bugüne kadar kimseye anlatmadığı hikayesini paraya olan ihtiyaçları, eşinin baskısı ve biraz da genç yazar Herman Melville’in baskıyla anlatmaya başlar Thomas Nickerson,